Duck was zo'n soort paard dat altijd op de een of andere manier voor wat leven in de brouwerij zorgt. Het begon bij Duck al op stal, hij kon geen halster aan want dat trok hij kapot. Hij ontsnapte de eerste tijd dat hij hier stond vaak uit zijn stal, dus daarom stond hij voortaan met een band om zijn hals vast. En bij het opzadelen moest je bij Duck de band pas los maken als het hoofdstel omzat, anders ging hij aan de wandel. Niet alleen op stal, maar ook tijdens het rijden was het bij Duck opletten geblazen.
Want voor de lol ging hij (bij de senioren) wel eens lekker in het zand rollen. En als hij er geen zin meer in had, dan was staken en tegen andere paarden aan plakken zijn grootste hobby. Duck was een beetje koppig en als hij iets niet wilde (zoals over een hindernisje heen of langs iets engs), dan vergat het maar. Kon je goed drijven en had je hem eenmaal door, dan was het een prima paard.
Zelfs Sinterklaas wilde Duck ieder jaar weer lenen, om zijn eigen paard te sparen. Kortom, Duck was een fijn paard, altijd spannend om op hem te rijden, zowel voor de beginner als voor de gevorderde.

Duck
geboortejaar: 1983
overleden: 07-12-2009
ras: ?
geslacht: ruin
hoogte: ?
kleur: schimmel
Op de manege vanaf: 1989

In Memoriam.....DUCK !

Op maandagavond 7 December 2009 is Duck bij ons op de manege overleden. Het is tragisch en treurig maar tegelijkertijd ook wel mooi als ik er nu op terugkijk.

Heel toevallig, was Trudy die maandagavond ook nog in de buurt van de manege. Normaal is ze er maar tot 6 uur maar nu moest ze op de kindjes van Judith passen. Angelien was op stal, onze hoefsmid, Mark, stond nog een paard te bekappen, ik was net klaar met lesgeven, en Mo ging zoals gewoonlijk met Duck wandelen.
Duck heeft na de sinterklaasoptochten niet meer echt in de lessen gelopen, want hij was niet meer regelmatig (liep een beetje kreupel). Dus wij gingen er elke dag gezellig mee wandelen. Zo ook die maandag...

Mo was met Duck aan het lopen en hij had net nog lekker gerold en ineens struikelde hij, viel op de grond en stond niet meer op.
Mo riep Mark onze hoefsmid om te vragen of dit normaal was... aangezien Duck wel van die stoute streken had, zei Mark dus dat Mo hem gewoon omhoog moest jagen!!! Mo dat dus allemaal geprobeerd maar het ging echt niet. Wij dachten dus allemaal weer dat het streken waren. Maar het leek toch ineens echt foute boel. Hij wilde wel opstaan maar hij kon met de rechterkant van zijn lijf echt niet meer op.
Toen hebben wij de dierenarts gebeld. Na ongeveer een kwartier… ( wat wel een half uur lijkt) kwam de dierenarts aan. Hij concludeerde dat Duck waarschijnlijk een hersenbloeding heeft gehad waardoor hij zijn rechterkant niet meer kon bewegen. We hebben toen met zijn allen besloten Duck een spuitje te geven. Iedereen heeft afscheid van hem genomen, en het meeste personeel (Trudy, Angelien, Eefje, Jeroen, Mark, Judith, Mo en ik) waren er. En het was heel mooi om met iedereen afscheid van hem te hebben genomen. Hij is overleden waar, en voor wie, hij zoveel jaar trouwe dienst heeft bewezen. En dat heeft hij gewoon zo verdiend!!!

RUST ZACHT DUCK!!!! Ik hoop dat jullie al het goede van hem blijven herinneren. Dat doe ik tenminste wel... ook al kon ik hem ooit wel schieten in de lessen

Veel liefs,
Janneke van Lieshout, 03-02-2010