Kozak
geboren: 19-05-1992
overleden: 08-06-2010
ras: KWPN
geslacht: ruin
hoogte:
kleur: bruin
Op de manege vanaf: 26-04-2005

Terug naar de pagina van de
manegepaarden klik hier
Kozak was een groot bruin paard. Op stal was het een echte lieverd. Hij vond het heerlijk om gepoetst en vertroeteld te worden. Met rijden was hij vaak erg braaf, maar minder dapper dan hij leek. Hij schrok soms van de kleinste dingen, en wilde dan wel eens plotseling hard wegrennen. Zo waren de deuren bij B en E wel eens eng omdat daarachter geluiden te horen waren. Aan het juryhokje was hij al een beetje beter gewend, en daar liep hij vaak gewoon goed langs. Hierdoor was het niet een geschikt paard voor de jongste beginners. Voor behendigheid was hij ook niet echt geschikt, en dressuur moest hij nog vaker doen, om eraan te wennen. Voor de lessen echter was het een super paard, hij deed geen vlieg kwaad.
De iets gevorderde ruiters (kinderen en volwassenen) vonden hem meestal erg fijn. Hij had ruime gangen, met een regelmatig tempo. Hij had een
bijzetteugel omdat hij op die manier beter zijn rug gebruikte. Zonder
bijzetteugel was het voor de meesten moeilijk om hem aan de teugel te rijden.
Als hij zijn rug niet goed gebruikte, was er een grotere kans op kreupelheid.
Kozak was een lief, vaak braaf, maar soms een beetje een bang paard. Hij
bedoelde het echter niet kwaad. Naar andere paarden toe was hij ook
vriendelijk. De manege is altijd erg blij met hem geweest, net als een heleboel ruiters op
de manege.
Vandaag hebben wij helaas moeten besluiten om afscheid te nemen van onze vriend Kozak.
Het is bij jullie allemaal waarschijnlijk wel bekend dat Kozak al een hele tijd (al meer dan een jaar ondertussen) kreupel was en daardoor bijna niet meer in de lessen mee kon doen. Na zijn rustperiode van vorig jaar leek het beter te gaan, maar er volgde toch nog veel momenten van kreupel zijn en pijn in zijn lijf.
Omdat we hem graag een goed tehuis wilden geven hebben we hem afgelopen zaterdag nog naar de wei van Bert gebracht waar hij een paar weken mocht staan om te revalideren. Hierna hadden we hem een ander tehuis willen geven. Helaas bleek in de wei dat het helemaal niet goed met hem ging, en vanavond hebben we dan ook definitief afscheid genomen van Kozak.
Het doet ons allemaal veel pijn, want het was een schat van een paard en in mijn ogen was het echt onze grote vriendelijke reus. Groot en klein hebben altijd met veel plezier op hem gereden, en met zijn ondeugende acties (zoals uitbreken uit de wei en daarna samen met Lorenzo een eindje gaan rennen) heeft hij ons vaak aan het lachen gemaakt. Maar hij heeft nu nooit meer pijn en dat vind ik het allerbelangrijkste, want dat heeft hij niet verdiend.
Lieve Kozak, rust zacht...

Veel liefs,
Eefje, 08-06-2010
Kozak is een heel lief en schattig paard. In de stal kan je hem heel goed poetsen en knuffelen. Alleen is hij een beetje groot, dus kost het wat moeite om zijn rug te poetsen. Als beginners aan mij vragen welk paard ze kunnen poetsen, dan zeg ik er altijd Kozak bij. Je merkt wel dat ze hem toch liever niet poetsen omdat een groot paard soms nogal 'eng' is.
Kozak staat als de deur open is graag naar buiten te kijken wat er allemaal in de stal gebeurt, en soms kan heel erg om snoepjes zeuren. Als je hem een snoepje hebt gegeven duwt hij de hele tijd met zijn hoofd tegen je aan (wel zachtjes hoor!) omdat hij meer wil. Daarom geef ik hem ook meestal een snoepje als ik klaar ben met poetsen.
Tijdens het rijden is Kozak een superlief paard, volgens mij zou hij nooit een mens expres iets aandoen. Hij rijd heel fijn maar wil nog wel eens schrikken. Hij rent weg voor de kleinste dingen of soms voor helemaal niets. Ook loopt hij soms tegen de muur aan en schrikt er zelf van. Blijkbaar is hij ook heel lief buiten, maar ik heb nog nooit buiten op hem gereden dus ik weet niet of dit zo is.

Door: Lizan Oomens