Stornello

Stornello was een lief en mooi paard.
Ze kon dan wel ook schrikken, dus het was geen beginnerspaard!
Ze was erg lief op stal, je kon lekker met haar knuffelen.
De eerste keer dat ik op deze manege kwam rijden, had ik al wat ervaring.
Ik mocht de buitenrit op Stornello rijden!
Ik heb er dus ook maar een keer op gereden, maar ik heb ervan genoten.
En ze had meteen een plaatsje gewonnen.
Elke week even die stal in, lekker broodje of iets anders geven.
Maar toen moest ze voor een lange tijd weg.
Ze kwam terug, elke week weer die stal in.
De kreupelheid kon gewoon niet meer beter worden, het was gewoon beter.
We missen haar allemaal!!

Door: Renee Roufs

Sinds vrijdag 8 december 2006 staat Stornello helaas niet meer op de manege.
Ze was al langere tijd kreupel en kon niet meer beter worden. Het was dus het beste om haar te laten inslapen
Op stal was ze heel lief. In de les ook, maar daar kon ze wel eens schrikken. Stornello was geen beginnerspaard, maar wel een ideaal paard voor de gevorderde.
We zullen haar zeker missen!!

Door: Claudia Dorgelo

Stornello was echt een super lief paard.
Alleen kon ze weleens schrikken.
Ze was in de les en buiten echt super fijn en in de stal was ze ook kei lief. Je kon er uren mee knuffelen.
Stornello ging eerst een lange tijd weg, wat ik heel erg jammer vond. Ze bleef een hele lange tijd weg. En toen kwam ze ook weer terug naar de manege.
Elke week hoopte ik dat ik op haar mocht. Ze reed ook maar 1 uur mee per dag, in de lessen.
Na een tijdje werd ze weer kreupel. En toen werd het zo erg dat Stornello werd ingeslapen.
Ik mis haar heel erg!!

Door: Julia van 't Hoff

Stornello kwam in maart 2000 voor het eerst op de manege.
Bert kocht haar van een fokker omdat ze wel een aardig paardje was, en veel aanleg had voor het springen. Stornello was toen nog niet zadelmak en deed dienst als fokmerrie. Ze was toen zeven jaar oud. Bert heeft haar zadelmak gemaakt en verder doorgereden. Springen kon ze inderdaad aardig, maar ze was net niet goed genoeg voor de top. Bert liet haar toendertijd een tijdje in de les meelopen, met als gevolg dat er een heleboel mensen dol op werden. Daaronder ook Daisy, die Stornello in de zomer van 2000 van Bert kocht. Daisy heeft Stornello een aantal jaren gehad, totdat ze ging verhuizen naar Heerlen en niet zo goed wist wat ze met Stornello moest doen. Uiteindelijk heeft ze Stornello terug verkocht aan Bert.

Vanaf februari 2004 deed ze dienst als manegepaard. En dat deed ze heel erg goed.
Ze was een heel erg braaf paard, maar wel een tikkeltje zenuwachtig. Dat is een echte volbloed eigenschap. Stornello had een zeer goede vader, namelijk de volbloed hengst Stornello. Op papier heette ze dan ook Lotte, en niet Stornello. Ze werd geboren in 1993. Ze was donkerbruin van kleur en ongeveer 1.70m hoog.

Stornello was zoals gezegd een heel erg vriendelijk paard. Ook in de stal liet ze zich graag knuffelen en zou ze nooit gemeen doen. Het was ook een erg sociaal paard naar andere paarden toe. Wel kon ze dus snel ergens van schrikken, of spoken zien die er niet waren.

Ik vind het jammer dat Stornello er niet meer is.
Stornello was een heel lief paard.
Op stal was ze lief.
Ik vond ze er altijd lief en schattig uitzien.
Soms schrok ze ergens van, maar ja dat kan altijd gebeuren.
In de stal kon je haar goed poetsen.
Ze was een heel mooi paard.
En ik denk dat we het allemaal wel jammer vinden dat zij en Iwan er niet meer zijn.

Door: Evi Oomens